Danser - principal

Afkomstig uit Verenigd Koninkrijk

© Filip Van Roe

Nancy Osbaldeston is geboren in het Verenigd Koninkrijk in 1989. Ze studeerde aan de Cardwell Theatre School en de English National Ballet School. In 2008 begon ze bij de English National Ballet Company waar ze rollen danste zoals Lead Bandit Girl in Roland Petits Carmen,  Pas de Cinq, Serenade solo in Suite en Blanc (Serge Lifar), Stiefzus in Assepoester (Michael Corder), Neopolitan, Cygnets in Swan Lake in the Round (Derek Deane) en Ballerina in Petrushka van Michel Fokine. Voor deze laatste werd ze genomineerd voor een National Dance Award for Outstanding Female Classical Performance. In 2013 won ze de ENB Emerging Dancer Award. Voor ze naar Antwerpen kwam werd ze gepromoveerd tot First Artist in het English National Ballet. Sinds 2014 maakt ze deel uit van Ballet Vlaanderen als half-soliste. Ze werd in 2016 gepromoveerd tot solist en in 2017 tot principal.

Repertoire

  • Café Müller (Pina Bausch)
  • Requiem (Sidi Larbi Cherkaoui)*
  • Secus (Ohad Naharin)
  • Kaash (Akram Khan)
  • Spartacus (Joeri Grigorovitsj): Aegina
  • De Notenkraker (Demis Volpi): Clara*
  • Approximate Sonata 2016 (William Forsythe)
  • Doornroosje (Marcia Haydée naar Marius Petipa): Blauwe vogel
  • Exhibition (Sidi Larbi Cherkaoui): The Girl in the Frame*
  • Ma Mère l’Oye (Jeroen Verbruggen): Queen*
  • Four Schumann Pieces (Hans van Manen)
  • Fall (Sidi Larbi Cherkaoui)*
  • Forgotten Land (Jiří Kylián): Red
  • In Flanders Fields (Ricardo Amarante)*
  • The Green Table (Kurt Jooss): Jong meisje, partisan
  • Romeo & Julia (Slava Samodurov)
  • Onegin (John Cranko): Olga

* gecreëerde rol

Pers

“L’ensemble est très esthétique, tant grâce à la danse qu’au décor et costumes et l’on remarque les solistes, en particulier Nancy Osbaldeston, Philipe Lens ainsi que l’imposante Drew Jacoby.” (Blandine Pellistrandi over Exhibition)

“The gorgeous opening pas de deux between Alexander Burton and Nancy Osbaldeston set the tone; tender, passionate, even sexual at times, Burton and Osbaldeston expressed the love between the royal couple with intelligence, subtlety and total conviction.” (Gerard Davis over Ma Mère l’Oye)

“[...] the two Aeginas were quite outstanding. Both Osbaldeston and Seletskaja clearly had the time of their lives and cut their characters with irresistible gusto, as well as brilliant dance. Osbaldeston, with her sweet, girlish face, wasn’t an obvious Aegina, but she appeared completely transformed as the evil schemer.” (www.dancing-times.co.uk, Marc Haegeman over Spartacus, 03/2017)

“Les Britanniques Johan Cook (Crassus) et Nancy Osbaldeston (Aegina), ont aussi brillé tous les deux: le quatuor de solistes était parfait, tout comme l’ensemble du corps de ballet, constamment sollicité.” (Bruno Peeters over Spartacus)

“Noem Drew Jacoby (32) en Nancy Osbaldeston (27) gerust de sterdansers van het Vlaamse ballet.” (De Standaard, Charlotte De Somviele in een artikel/interview ter gelegenheid van Choreolab, 21/06/2017)

“De Britse Osbaldeston danste dit seizoen dan weer zowat alle grote partijen, van een aartsmoeilijke rol in de klassieker Spartacus tot een ontroerende vertolking van de slaapwandelaarster in Café Müller. Van soliste werd ze meteen gepromoveerd tot principal, de hoogste rang in het ballet.” (De Standaard, Charlotte De Somviele over Choreolab, 21/06/2017)

“In de uitstekende uitvoering van Ballet Vlaanderen wordt vooral duidelijk dat dansers – verrassend is dat niet – veel subtieler kunnen schakelen met hun fysieke expressie. [...] En de beklemming van de telkens mislukkende omhelzing van Nancy Osbaldeston en Laurie MCSherry-Gray neemt, met het tempo van de herhaling, toe in plaats van af.” (NRC, Francine van de Wiel over Café Müller, 31/05/2017)