Philippe Guillotel werd geboren in Parijs in 1955, al vanaf zijn kinderjaren gaf hij zijn passie voor kostuums vrij, wanneer hij een collectie creëerde voor zijn teddybeer. In het begin van de jaren ‘80 werd hij een stylist en “apartment couturier” voor vrienden, terwijl hij wachtte op zijn eerste opdracht van sterren. Vanaf zijn basis in Montreuil, een gezelschap genaamd “A bout d’habits”, wisselde hij zijn schaar in voor een handzaag of lassenlamp (Hacksaw or blowtorch), en experimenteerde met metaal, plastic, latex, lycra, tyvek (een textiel dat in operaties gebruikt wordt), en plastazot (een isolatiemateriaal). Guillotel speelde met valse perspectieven, veranderende schalen, iemands visie op de wereld omgooien.

Hier werd beweging aan toegevoegd wanneer Guillotel begon gevraagd te worden om kostuums voor dansvoorstellingen, reclame, en muzikale komedies zoals Starmania te creëren. Hij was ook vertegenwoordigd op de haute couture runway show van Valantin Jadashkin en Cirque 96 in het Cirque d’Hiver. Grote media evenementen hebben hem gemarkeerd als een ontwerper met naam: de parade op het tweehonderd jaarfeest van de Franse Revolutie, het Marseillaise, geënsceneerd door Jean-Paul Goude in 1989, de openings- en sluitingsceremonie van de Winterspelen in Albertville in 1991-1992 (waarvoor hij 500 kostuums ontwierp), en de gigantische lanceringsceremonie voor de World Cup in 1998. Onlangs ontwierp hij 3000 kostuums voor Tanino Liberator voor Alain Chabat’s film Astérix et Cléopatre. Voor dit laatste won hij de Cesar voor beste filmkostumering in 2003. Voor het Ballets de Monte Carlo ontwierp hij onder andere kostuums voor La Belle, D’une Rive à l’Autre, Noces, Miniatures, Le Songe, Lac, Casse-Noisette Compagnie,...


 

Werkte in het verleden mee aan