De eerste keer

“Psst.. Heb jij zin om mee te gaan naar de opera ‘Tsjarodejka’ van Tsjaikovski?” Met die vraag, die ze overigens stelde tijdens de eerste les ‘Inleiding tot de Podium- en Mediale kunsten’, lokte een vriendin me voor het eerst mee naar de opera. Ik kan niet zeggen dat ik er meteen enthousiast over was, maar wel nieuwsgierig. Dus besloot ik om die ouderwetse opera’s eens een kans te geven. Zij regelde de tickets en maanden later zouden we pas gaan.

— door Cindy Mannens

“Die bewuste avond zat ik gezellig thuis aan tafel, in pyjama. Opeens kreeg ik telefoon. “Oeps! Totaal vergeten! Ik vertrek onmiddellijk!” Op een mum van tijd was ik gewassen, aangekleed en zat ik op de trein om wat later samen met mijn vriendin op de fiets te springen en razendsnel naar de opera in Gent te rijden. Mijn billen hadden mijn stoel nog niet geraakt of de eerste noot werd al gezongen. Het duurde een tijdje om de ruimte rondom mij te absorberen. De grote ronde zaal met rode fluwelen stoelen, het plafond met woelige schilderwerken, gouden decoratie op de muren, het podium met de geschilderde rode doeken aan de zijkanten, de mensen in de zaal die hun zondagse kledij hadden durven aantrekken en de spelers op het podium waarvan de helft niet eens kleren aan had.

Ik liet me meevoeren met de muziek en het verhaal waar ik niets van begreep. Telkens als ik dacht dat ik mee was met het verhaal, gebeurde er wel iets zodat ik weer helemaal de kluts kwijt was. Maar ik gok dat dit wel eens echt aan mezelf kan liggen: ik had de boventitels pas na een hele tijd ontdekt. Toen ik deze dansende rode lettertjes zag, voelde ik me de grootste dommerik van de hele zaal. Ik  had mezelf niet eens afgevraagd waarom mensen opeens lachten of allemaal tegelijk een afgrijselijk gezicht wisten op te zetten. Het was niet eens in me opgekomen om eens rond te kijken wanneer mijn vriendin me wat wist te vertellen over de personages en hun namen erbij kon gebruiken. Ik suste mezelf met de gedachte dat iedereen de rode lettertjes mist als hij of zij de eerste keer naar een operavoorstelling gaat. Ik heb die stelling nooit durven aftoetsen bij anderen inzake hun eerste operavoorstelling.

Tien minuten voor het groeten, moest ik vertrekken. Ik moest de laatste trein van Gent naar Antwerpen halen aangezien ik geen ‘mag-ik-bij-jou-blijven-slapen’-afspraak had kunnen maken bij mijn vriendin omdat de opera-avond al in mijn vergeetput gesukkeld was. Met grote tegenzin vertrok ik. Ik was geboeid en meegesleurd in het verhaal, dus ik vond het maar niets dat ik slechts de helft van de ontknoping kon meemaken.

Op de trein dacht ik na over het verhaal en bekeek ik het programmaboekje, samen met wat andere boekjes, die ik had meegenomen bij het verlaten van het mooie operagebouw. Meteen zag ik andere opera’s staan die me wel aanspraken en besloot ik om er snel nog eens eentje uit te testen. Ik betrapte mezelf erop dat de bombastische zaal en het ingewikkelde verhaal me niet leek af te schrikken. Integendeel. Ik had opeens echt zin om veel meer in die zaal te zitten en nog meer ondergedompeld te worden in verhaallijnen waar ik niets van zou begrijpen. Ik schrijf mijn enthousiasme toe aan de sfeer tijdens een operavoorstelling. Ik las er steeds over in oude boeken: mensen in bombastische kledij die elkaar begluurden met een klein verrekkijkertje tijdens een voorstelling en zo de man van hun leven tegenkwamen. Natuurlijk was dit niet zo anno 2011, maar het was tenslotte het idee dat telde.

Ondertussen heb ik al enkele opera’s en balletvoorstellingen beleefd, en ben ik de persoon die mensen meelokt naar dit soort ongewone avondvullende activiteiten. De meeste vrienden reageren eerst wat terughoudend, maar wanneer ze buitenkomen na een voorstelling zijn ze één voor één enthousiast en aangenaam verrast door het hele gebeuren. Het is fijn om te zien dat  opera mijn vrienden op hetzelfde manier betovert,  dan wat mij overkwam. Om eerlijk te zijn vind ik een opera- of balletvoorstelling veel leuker dan een avondje cinema. Maar dat is misschien zo omdat ik helemaal niet graag films kijk.”

Hoe was jouw eerste keer opera of ballet? Laat het ons weten op redactie@operaballet.be en wie weet verschijnt jouw verhaal binnenkort wel op onze blog.