De muziek van La Juive: een emotionele rollercoaster

Een opera vol cliffhangers, grootse orkestratie en opzwepende melodieën: Fromental Halévy neemt je mee op een reis vol hartstocht en emotie. En dat klinkt zo.

Eurosong

La Juive, geschreven in 1835, was een van de meest succesvolle opera’s uit de muziekgeschiedenis. Enkel in Parijs speelde het al 500 keer in de 50 jaar na première. Het publiek kreeg er maar geen genoeg van.

Halévy speelde handig in op de honger naar extravagantie en luxe bij de bourgeoisie in die tijd. Grand opéra noemden ze het spektakelgenre. Tussen de aria’s door was er plaats voor kerkgezangen, drinkgelagen, balletten en treurmarsen. Alles wisselde elkaar in zo’n hoog tempo af dat het een soort Eurosong werd.

Op scène betekende dat grootse scenische effecten en een indrukwekkende orkestklank. Noem het gerust een Hollywood-opera. Lange lyrische aria’s, een uitbundig koor en échte meezingers:

Maar niet alles moest dramatisch...

Een beetje schizofreen

Het leeuwendeel van La Juive is muzikaal dramatisch, maar omdat Halévy aan alle behoeften van het publiek tegemoet wou komen, wisselt hij af met lichtvoetige momenten, tegen operette aanschurkend.

Die komen op momenten dat je ze niet verwacht. Als Rachel en Eudoxie, verliefd op dezelfde man, oog in oog tegenover elkaar komen te staan, verwacht je een muzikale catfight om ‘u’ tegen te zeggen. Maar Halévy verrast juist door de de wanhopige verzen - “God mijn beschermer, U die mijn ellende ziet, Ah! Ik ben in diepe nood!” - te zetten op heerlijke, bijna opgewekte muziek:

Wil je nu ook graag live horen hoe die paradoxale wanhoop van Rachel klinkt? Kan! La Juive gaat in première op 10 maart in Antwerpen en verhuist op 29 maart naar Gent.

Naar de voorstelling

Meer over La Juive: