De muziek van Macbeth: Verdi's donkerste telg

Verdi was een grootmeester in het operagenre: hij componeerde er maar liefst 26. Van al die opera’s is zijn Macbeth één van de duisterste. Wij vertellen je hoe die partituur eruit ziet.

Muzikale booswichten

Macbeth is één van Verdi’s vroege opera’s. Het werk bevindt zich op de grens met het belcantogenre, waarbij stemmen overdadig versierd worden en de partituur uitblinkt in kleurrijke orkestratie. Daarmee volgt Verdi de traditie van collega’s Bellini, Rossini en Donizetti.

Toch is Macbeth in geen enkel opzicht een frivole opera. Verdi haalt een heleboel verwachtingen onderuit. Een koppel in de hoofdrol? Dan krijg je vaak een heldhaftige tenor en een onschuldige sopraan. Maar in het geval van Lord en Lady Macbeth, die worstelen met machtswellust en waanbeelden in een nogal manipulatieve relatie, klinken een sombere bariton en mezzo-sopraan.

Ook die belcanto-invloeden zijn niet de standaard. Integendeel! Lord en Lady Macbeth worden vooral verklankt door dramatische, naargeestige melodieën. De hoofdrollen streven geen pure muzikale schoonheid na, wel het vertalen van hun diepste, duisterste zielenroerselen:

Verdi ging zelfs zo ver dat hij de eerste suggestie voor de casting Lady Macbeth bruut afwees. Eugenia Tadolini zong ‘te engelachtig’ en was ‘niet lelijk genoeg’.

© Annemie Augustijns

En dan heb je ook nog een derde hoofdpersonage...

Macbeths heksen

Verdi hield altijd vol dat Macbeth drie hoofdpersonages had: Macbeth, Lady Macbeth en ... Banco? Nee! Die eer gaat naar het heksenkoor. Verdi maakte van de drie heksen in Shakespeares tekst een voltallig, driestemmig vrouwenkoor om het occulte in dit verhaal nog meer uit te spelen. Hun legendarische passages worden in het orkest steeds begeleid door groteske, schrille klanken:

De muziek zelf ontdekken? Macbeth gaat in première op 21 juni in Antwerpen en in Gent op 21 november.

Ik koop kaarten!


Meer over Macbeth: