Emmi's Pen (12): Contrasten

Emmi’s Pen is een tweewekelijkse blog op onze website. Danseres Emmi Pennanen neemt je mee in de coulissen van het balletgezelschap. In elk blogbericht zoomt ze in op een specifiek aspect van het leven bij Ballet Vlaanderen.

Contrasten

Soms is er plots zoveel tegelijk aan de hand. Dan volgen de gebeurtenissen elkaar op in sneltreinvaart. Uiteindelijk kan je maar één ding doen en dat is meegaan in het momentum. Een strategie die je ook kan toepassen in dans. Om extreem snelle bewegingen te maken, moet je je geest en lichaam loslaten en je overgeven aan de dynamische flow. Het geheim om met die bewegingen tot een coherent geheel te komen, is tegelijk scherp focussen en helder zijn. Vooral in de twee eerste stukken van ons programma East, Kaash van Akram Khan en Secus van Ohad Naharin, is deze benadering essentieel. We zijn nu twee weken na de première in Gent en kijken ernaar uit om ook in de opera in Antwerpen deze productie te brengen.

De werken in dit programma vergen een heel andere fysieke benadering dan ballet. Slingerbeweging en diep neerdalen. Je armen, schouders en schouderbladen op heel andere manieren gebruiken. Je hoofd de beweging laten volgen in een soort valbeweging, terwijl je hoofd bij ballet keurig loodrecht op je nek en ruggengraat blijft. Kaash begint met wel honderd bewegingen op één been. Secus barst dan weer van de explosieve bewegingen en sprongen of valbewegingen. Een groot deel van de choreografie van Requiem is gebouwd op ingewikkelde combinaties van armbewegingen. Daarbij komt dat de dansers die in Secus dansen, tijdens de repetitieperiode Gaga-les moesten volgen in plaats van hun gewone dagelijkse balletles. Gaga is een bewegingstaal uitgevonden door Ohad Naharin, waarbij intentie en gewaarwording de beweging aansturen. Een opdracht kan zijn het lichaam in zoveel mogelijk bochten te laten bewegen. Terwijl je dat doet, wissel je een minimum aaninspanning af met een maximum aan spiercontracties. De combinatie van intellectuele concepten met voortdurend aanzwellende beweging opent nieuwe perspectieven in dans, zoveel is zeker. Terwijl je de werelden van drie hedendaagse choreografen exploreert, doe je uiteraard  ook je eigen nuttig en boeiend onderzoek naar de essentie van beweging.

In de kleedkamer na de première probeerden we te analyseren wat we het publiek dan precies brachten. De term die ons het meest van toepassing leek was: iets ruws. Ruwe kracht in Kaash, ruwe beweging in Secus en rauwe emotie in Requiem. Als je dan bedenkt dat we geen maand eerder ballerina’s waren met pruiken vol nep-diamanten en we valse wimpers droegen in Spartacus, dan is deze basic look een grote transitie, met nauwelijks meer make-up dan tijdens een gewoon avondje uit. Van ballerina tot naar bewegen als krijger, dier of water in vier weken! Uitgeput maar gelukkig kijken we terug op het hele proces. We voelen ons sterk en veelzijdig. Er schuilt zoveel schoonheid in contrast.

Lees ook