Emmi's Pen (8): Je balans zoeken

Emmi’s Pen is een tweewekelijkse blog op onze website. Danseres Emmi Pennanen neemt je mee in de coulissen van het balletgezelschap. In elk blogbericht zoomt ze in op een specifiek aspect van het leven bij Ballet Vlaanderen.

Je balans zoeken

De precieze oppervlakte van de tip van onze pointes bedraagt zo’n drie vierkante centimeter. Onnodig te zeggen dat je ‘en pointe’ staande houden, of het nu op één of twee benen is, een uitdaging blijft die uiterste concentratie vergt. Elke ochtend moeten we ons fysiek evenwicht dan ook een beetje terugvinden en instellen, ons zwaartepunt, onze assen en gevoel voor balans. Eigenlijk is dans, ongeacht je nu op pointes, op flats, sneakers, sokken of blootvoets danst, een voortdurend spel waarbij je de juiste balans moet vinden. Je probeert je aan de zwaartekracht te onttrekken, jezelf te verheffen, stil te staan in een moeilijke pose of je laat je lichaamsgewicht  de beweging aansturen. Vallen, beheersen, versnellen of vertragen, al deze mogelijkheden staan in relatie tot je evenwicht.

Door de manier waarop we dag in, dag uit ons lichaam trainen, mogen we stellen dat dansers eigenlijk atleten zijn. Maar in tegenstelling tot bij sporters moeten de inspanningen die wij leveren meestal net moeiteloos lijken, gemakkelijk zelfs. Wanneer ons publiek de zaal verlaat met het idee dat ze thuis wel eventjes exact kunnen nadoen wat ze zagen, dan zijn we uiterst geslaagd in onze moeilijke missie. 

Bovenop het fysieke, bijna mechanische aspect van de balans in onze bewegingen, moeten we ook andere grenzen bewaken waar we makkelijk kunnen overgaan. Zo moeten we in onze zoektocht naar perfectie eindeloos oefenen. Maar waar ligt de dunne lijn tussen genoeg en te veel oefening? We hebben een zeer intens werkschema. Maar hoe ver kan je gaan voor je de grens van je uithoudingsvermogen bereikt en de totale instorting nadert? Niet zelden hebben we hier of daar lichamelijk pijn. Maar in welk stadium ga je van een normale nevenwerking van training naar een gevaarlijke kwetsuur? Onze job is ook onze passie. Maar waar ligt de lijn tussen de noodwendige toewijding en jezelf verliezen in je overgave? Omdat we een visuele kunst bedrijven, worden we geacht een slank figuur te behouden. Wanneer moet je cake voor worteltjes ruilen en wanneer ben je echt aan meer cake toe?

Met dans start je heel jong. Je koestert als kind de droom om op een dag een professionele danser te worden, en werkt daar - heel je jeugd - intens naar toe. Wanneer je als prille twintiger bij een gezelschap terecht komt, word je echter meteen met de harde realiteit van die romantische droom geconfronteerd. En het duurt een tijdje vooraleer je tussen de droom en daad je evenwicht vindt en maat kan houden in de hier opgesomde issues.

Veel balletopleidingen proberen hun studenten wel de nodige tools aan te reiken voor je mentale gezondheid, om blessures te vermijden en gezond te eten. Maar temidden van de immer veranderlijke omstandigheden, ben jij het toch die telkens weer opnieuw die balans moet zoeken en de grenzen bepalen. Persoonlijk, in de afgelopen zeven jaar als danser, moet ik toegeven dat ik me al aan elke kant van elke mogelijke grens heb bevonden. Maar met de tijd en de ervaring, wordt het vinden van mijn evenwicht makkelijker en natuurlijker. Soms moet je je verliezen om jezelf te vinden. Alles komt uiteindelijk neer op oefening.

Lees ook