Nancy Osbaldeston en Matt Foley dansen Andonis Foniadakis’ Palmos

Nancy Osbaldeston en Matt Foley, de twee principal dansers van Opera Ballet Vlaanderen, praten openhartig over hun ervaringen tijdens de lockdown, de repetities van Palmos en het belang van kunst.

Repetitiebeeld 'Palmos' door Filip Van Roe


Matt, Nancy, hoe gaat het met jullie?

Nancy Osbaldeston: De eerst lockdown was voor mij moeilijker dan deze periode. Mentaal ben ik er beter aan toe nu, ik ben beter gewapend. Ik ben erg blij om alles wat professioneel mijn kant opkomt, maar ik staar me er ook niet blind op omdat de mogelijkheid altijd bestaat dat iets niet kan doorgaan. 

Matt Foley: Dat herken ik. Het is alsof we de voorbije maanden meer veerkracht opgebouwd hebben.

Nancy: Dat is eigenlijk fantastisch om als verworvenheid mee te nemen in ons verdere leven. Je moet altijd klaar zijn voor verandering. 

Matt: Deze extreme tijden dwingen ons er ook toe. Mijn persoonlijkheid was er vroeger niet altijd op ingesteld om met verandering om te gaan. De hele situatie maakt het nu eenvoudiger.

Nandy Osbaldeston

Nancy Osbaldeston in lustitia

Aan welke projecten van de afgelopen maanden hebben jullie goeie herinneringen?

Nancy: Het was fantastisch om in Iustitia te dansen, de miniatuurvideo van Sidi Larbi Cherkaoui. Ik kon heel intensief met hem aan de solo werken. Dat was zo’n verrijkende ervaring. Ook kreeg ik de kans Libertango te choreograferen en Larbi’s Memento Mori te dansen

Matt: Ik was blij dat ik al voor de allereerste miniatuur gevraagd werd door een van de initiatiefnemers van de reeks, onze concertmeester Kristie Su. Misschien nog wel het meest geweldige was dat we hele nauw konden samenwerken met collega’s die we nog niet zo goed kenden. 

Nancy: Ik beschouw alles als veel minder vanzelfsprekend dan hiervoor. We volgen elke dag balletles, en daar geniet ik ook meer dan ooit van. Ik onderzoek ook andere vormen om me uit te drukken, bijvoorbeeld in het maken van nieuwe kleding uit vreemde stoffen of bestaande oude kledij. 

Matt: Dans is voor mij als persoon en als kunstenaar altijd erg belangrijk geweest. Maar ik exploreer ook andere manieren om me creatief uit te drukken. Dat is een danser sowieso gezond, onze danscarrières zijn niet altijd heel lang. De afgelopen periode had ik meer tijd voor videokunst, fotografie… Erg verrijkend.

Matt Foley en Kristie Su

Matt Foley en Kristie Su in 'Exit/Awakening' voor #verbeeldingleeft. Beeld door Pauline Van Aelst.

Hoe is het om te werken aan Palmos, de nieuwe creatie van Andonis Foniadakis?
 
Nancy: Het tempo van de repetities ligt heel erg hoog. Andonis’ ideeën vloeien rijkelijk, dus moeten we heel erg geconcentreerd blijven om niet alleen de vele bewegingen maar ook de vele aanpassingen te kunnen bijhouden. Andonis is een choreograaf die bijna al het bewegingsmateriaal zelf ontwikkelt. Binnen dat strenge patroon is er voor ons als dansers wel plaats om de bewegingen een eigen kleur, muzikaliteit en persoonlijkheid te geven.
 
Matt: We geven een bepaalde kwaliteit mee aan de bewegingen, die voor ieder van ons een beetje anders is. Het is bijzonder zo veel input te krijgen van een choreograaf, en dat is ook fijn, maar de expressie en wijze van uitvoering zijn uiteindelijk wel echt de onze. 

Het lijken wel duizenden bewegingen waaruit de choreografie bestaat. Is dat niet zowel voor je geheugen als voor je lichaam enorm zwaar?
 
Matt: Vooral de vele veranderingen, eigen aan een creatieproces, vormen weleens een uitdaging. Vaak gaat het om details, maar Andonis blijft schaven tot hij helemaal tevreden is. 
 
Nancy: Je moet heel erg wakker en aandachtig zijn om bij te blijven. Voor de meisjes is het soms wel uitputtend met het vele pointewerk. Mijn duet met Daniel Domenech vind ik echt geweldig om te dansen, maar ook de lichamelijk zwaardere groepsstukken gaan elke repetitie beter en beter. Je hebt veel uithoudingsvermogen nodig om dit werk te dansen.
 
Matt: Ik ben zelf een erg grote danser, en eerder vloeiend qua bewegingen, zodat sommige stukken in dit werk door de hoge snelheid wel een uitdaging vormen. Door mijn lengte word ik zelden gelift, maar in dit stuk is er een sequentie waarin ik door vier sterke mannen rondgedragen word. Zonder twijfel mijn favoriete moment!
 

Nancy Osbaldeston in 'Palmos' van Andonis Foniadakis

Nancy Osbaldeston en Daniel Domenech in 'Palmos' van Andonis Foniadakis. Beeld door Filip Van Roe.

Hoe voel je je als dansers om zo dicht bij elkaar te kunnen dansen?
 
Matt: We zitten met alle dansers in één bubbel en Andonis werkt met ons allemaal. Dat is echt fantastisch, al bestaat de cast voor de livestream noodgedwongen maar uit vijftien dansers. Iedereen wordt betrokken bij het proces en dat zorgt voor een goede sfeer.
 
Nancy: Als je denkt aan de wereld buiten onze studio's mogen we ons heel erg gelukkig prijzen. We mogen elkaar aanraken en de choreografie zit dan ook vol erg intieme momenten. 

Waarover gaat Palmos voor jullie?

Matt: Andonis sprak ons over de persoonlijke insteek van dit werk voor hem, waarin een breuk een belangrijke rol speelde. Palmos heeft veel te maken met de dualiteit van het leven en van zijn emotionele ervaringen. Zijn gedachten gaan heel snel, vertelde hij, vandaar ook de snelheid in zijn bewegingssequenties. 

Nancy: Het werk gaat volgens mij ook over de verschillende wijzen waarop je met andere mensen omgaat. Dat thema wordt uitgedrukt in duetten en kleine ensembles. Hier ligt ook een groot verschil met het vorige werk van hem dat we dansten, Selon désir, waarin de focus van de choreografie veeleer op de groep lag.
 
Matt: Palmos gaat inderdaad echt over de intimiteit tussen mensen en het verlangen naar verbinding. Dat is ook het thema van de muziek van Active Child, die we geweldig vinden! Ik ken zijn songs al een hele tijd en ben blij verrast dat ze de soundtrack vormen van Palmos.

Matt Foley in 'Palmos' van Andonis Foniadakis

Matt Foley in 'Palmos' van Andonis Foniadakis. Beeld door Filip Van Roe.

Hoe belangrijk vind je het dat we ook in deze tijden voorstellingen blijven maken?

Matt: Kunst is iets heel subjectiefs. Hoe meer we zelf met onze emoties in contact zijn, hoe ontvankelijker we zijn om geraakt te worden door een kunstwerk. Zolang er vragen gesteld worden op de scène, en er mensen zijn die open genoeg zijn om die te horen, is het belang van kunst niet te onderschatten.

Nancy: En zelfs als een stuk je eens niet meteen emotioneel raakt, worden je nog altijd enkele vragen gesteld die je anders misschien nooit zou horen. Dat is fundamenteel voor elke mens.

Opgetekend door Koen Bollen

 

Bekijk 'Palmos' van Andonis Fionadakis via live stream op zondag 21 maart.

Bestel tickets online