Vijf vragen over Boléro aan Wim Vanlessen

Onze iconische principal Wim Vanlessen schittert in het legendarische Boléro van Maurice Béjart. Het is niet de eerste keer dat Vanlessen het aartsmoeilijke stuk danst, maar wel zeker de laatste. Vijf vragen over het iconische werk waarmee hij na meer dan 25 jaar carrière afscheid neemt.

© Filip Van Roe

1. Wanneer ontdekte je de voorstelling Boléro voor het eerst?

De eerste keer dat ik Maurice Béjarts Boléro zag, was als tiener in de Stadsschouwburg. Als jonge danser lette ik vooral op techniek, maar voor mij is dit een stuk dat de techniek ver overstijgt.

Het gaat niet om technische perfectie, maar om de danser die op de beroemde rode tafel staat en een eigen beleving kan geven aan de choreografie.

Kortom, ik was als jongere al enorm onder de indruk van het werk. Toen ik net begon bij Ballet Vlaanderen, vroegen ze nieuwkomers om onderaan hun cv te vermelden welk ballet ze hoopten ooit te dansen. Bij mij was dat Boléro van Béjart.

2. Hoe moeilijk is het stuk?

Het is een uitputtingsslag van concentratie. Vijftien minuten lang sta je op het podium, zonder een enkel oriëntatiepunt. Als je één moment je concentratie kwijtraakt, ben je verloren. Dat is ook de reden waarom de blik van die danser op de tafel bij het begin zo intens is. Hij begint aan een trancedans.

De mensen van het Béjart Ballet zijn ook erg streng op de details zoals de hele unieke hand-en voetbewegingen of ook de hoekvorm van de arm, zo typisch voor Béjart.

© Filip Van Roe

3. Hoe maak je de Boléro toch je eigen stuk?

In de bewegingen van Boléro zit een bepaalde beleving: hoe ga ik in interactie met de dansers rond mij? Hoe benader ik de seksualiteit die inherent is aan het stuk? Wat is de emotie die ik in de beweging wil leggen? Daar kun je mee spelen.

4. Je hebt Boléro een drietal jaren geleden al gedanst en brengt het nu opnieuw. Is het anders voor jou?

Ergens wel. De eerste keer is alles nieuw. Je weet nog niet hoe het voelt om op die iconische tafel te staan. Nu kan ik me, zelfs in een repetitie, al een beetje voorstellen hoe het zal zijn. Het licht, de zaal, de gevaarlijke momenten. De allereerste keer is het beangstigend. Nu ik het al eens gedaan heb, weet ik dat het me lukt. Dat is geruststellend.

Ik hou ervan om een rol te hernemen. Je kan dieper gaan. Je kan nog verder gaan om het nog eens te doen en het ook beter te doen. Dat is altijd mijn uitdaging.

© Filip Van Roe

5. Hoe is het om je carrière af te sluiten met Boléro?

Als danser moet je het meeste uit je actieve carrière halen. Het is, bij wijze van spreken, een carrière met een houdbaarheidsdatum. Je weet niet hoe ze zal verlopen of hoe lang ze zal duren. Je hangt af van je lichaam. Je moet het meeste uit je carrière halen in de korte periode die je hebt en ik voel dat ik dat gedaan heb.

Ik probeer nog niet te veel aan mijn afscheid te denken. Ik wil niet uit mijn lood geslagen worden. Ik moet het gewoon goed doen. Dat is de grootste uitdaging aan afsluiten met een stuk als Boléro!

 

Boléro staat geprogrammeerd samen met Chronicle van Martha Graham en Sidi Larbi Cherkaoui's Fall. Wil je meer weten? Ontdek er hier alles over!

Naar de voorstelling


Lees ook: