"Dans zonder grenzen"

“De groep danst als in een trance, terwijl enkelingen hun eigen variaties op de bewegingen uitproberen en zich in krampachtige posities wringen. Ze brengen zo een meeslepende performance tot stand die alle normen en verwachtingen overstijgt.”

“De door Naharin ontwikkelde Gaga-stijl is woelig en explosief, maar geen zootje ongeregeld. Naharins geënsceneerde chaos bevat vooral veel humor. Op catchy deuntjes, die zowel westers als oosters klinken, zetten de dansers de meest verrassende bewegingen neer, opnieuw zonder enige mimiek. Die verwarring intrigeert en laat de uiteindelijke boodschap van het stuk volledig aan de toeschouwer over.”

“Waar de eerste twee stukken imponeerden met strakheid en een moordend tempo, zet Sidi Larbi Cherkaoui in zijn ‘Requiem’ in op emotie en vloeiende lijnen. (...) De choreograaf slaagt er mede dankzij de meeslepende gezangen in om het collectieve rouwen van een gemeenschap prachtig uit te beelden.”

“Met ‘East’ maakt het gezelschap een einde aan de clichés:  Oost en West lenen en kopiëren niet zomaar van elkaar, maar integreren en verweven ervaringen tot een nieuwe hedendaagse realiteit waarin culturen niet meer onafhankelijk van elkaar bestaan.”

Lees meer

Cherkaoui: "Er is heel veel in de wereld om voor te rouwen"

Requiem in Het Journaal.

Bekijk het Journaal-item

"Requiem" zoekt naar lichtpunten in het rouwproces

De Zevende Dag bracht een reportage over de creatie Requiem van Sidi Larbi Cherkaoui.

Bekijk de reportage

"Het enthousiasme is groter dan de angst"

Cherkaoui: “Sowieso ben ik enorme fan van live muziek." Dit is, benadrukt hij, geen dansvoorstelling waarbij het koor eens mag meedoen. "Beide partijen zijn even belangrijk. Het koor legt nu de ondergrond, is een steun voor de dansers. Hopelijk geldt het omgekeerde weldra ook.”

Bariton Simon Schmidt: “het ballet creëert in real time. Je weet waar een repetitie begint, maar niet waar ze eindigt. Voor ons als koor is dit een heel artistiek proces. Alsof we niet in 3D maar in 4D bewegen. De dansers hebben bovendien zo'n oog voor ruimte, uitzicht en detail. Ik hou wel van dat visuele aspect.”

Lees meer

Wim Henderickx componeert symfonie, dansstuk en muziektheater: “Je moet in de wereld staan en open zijn”

Voor Requiem vertrekt Henderickx van een negentiende-eeuwse fond. Cherkaoui vroeg om uit te gaan van het Requiem van Fauré. “Het klikte met Fauré”, zegt Henderickx. “Met zijn melodieën en harmonieën ga ik niet bricoleren. Ik ga ze kadreren in wat er nu gebeurt. Ik voeg er etnische instrumenten aan toe, vooral uit het Midden-Oosten waar ik me tegenwoordig in verdiep. Op het ene ogenblik zit je nog bij Fauré en het volgende bij mij. Dat is perfect mogelijk.”

“Het puritanisme behoort tot het verleden. Verschillende culturen leven door elkaar. Als kunstenaar wil ik mee helpen zoeken naar en nadenken over een samenleving waar culturen en religies met elkaar kunnen dialogeren. Ik heb daarbij geen politieke pretenties. Ik interesseer me intensief voor boeddhisme, maar ik laat me niet bekeren en wil ook niemand bekeren. Daar loopt het vaak fout in de geschiedenis.”

Lees meer

Wim Henderickx te gast in 'Pompidou'

Naar aanleiding van de première van o.a. 'Requiem' was Wim Henderickx te gast bij Kurt Van Eeghem op Klara.

Herbeluister het volledige radio-item

"Requiem reborn with Eastern-inspired take on traditional mass"

In keeping with the theme, Cherkaoui’s own contribution is far from a simple interpretation of Fauré’s decidedly French music – with Flemish composer Wim Henderickx creating a new, Eastern-inspired orchestration of the score. “We had wanted to work together for a very long time, as we share each other’s passion for the East and West, for these different cultures,” says Henderickx.

The final version now begins and ends with Henderickx’s own music, featuring various interventions along the way. “The whole piece became something new,” he says. “Of course it is based on the Requiem, and I didn’t touch Fauré’s melodies or harmonies, but, on the other hand, it’s a new project. The music turns into another world, into a contemporary world that is also inspired by the Middle East.”

Lees het volledige artikel

Humo sprak met Sidi Larbi Cherkaoui, danser en choreograaf

“We leven in een tijd waarin er zoveel is om verdrietig over te zijn. We incasseren maar: Aleppo, de Dakota-pijplijn en het negeren van het Indiaanse erfgoed, de Middellandse Zee die meer en meer een massagraf wordt, de F-16's die we niet hebben kunnen tegenhouden, het is voortdurend wat. We voelen ons machteloos, en dat ben je ook tegenover de dood. Bij een sterfgeval moet je even kunnen rouwen, maar dat hebben we een beetje verleerd. We hebben de dood weggestopt in steriele ziekenhuizen en gaan een paar dagen na de begrafenis weer aan het werk. Ik heb hetzelfde gedaan na de dood van mijn vader, het leven trekt je direct weer verder. Vandaar dat de vraag zich opdrong: hoe kun je bewegend dansend rouwen? Hoe verzoen je verdriet en de noodzaak om door te gaan, duisternis en hoop? Het mocht dus geen begrafenismars worden.”

Welke bewegingen koppel je aan dood en verdriet? Cherkaoui: “Als mensen bidden, is dat een beweging. Als ze denken of huilen, bewegen ze. Rouwen is ook: je op de kist laten vallen, het niet kunnen loslaten, je eigen energie in dat dode lichaam willen stoppen ‐ `Neem mij, niet haar.' Rouw is emotie en beweging, dus het was niet eens zo moeilijk. Ik heb handbewegingen gezocht die een soort kalligraie vormen,toverformules met de armen die als een mantra herhaald worden.”

Lees meer

Terug