"Girlpower heerst in 'Hope'"

“Vrouwen zijn het sterke geslacht. Dat komt naar voren uit de dansavond Hope van Ballet Vlaanderen. Na Café Müller en Chronicle, allebei iconische werken uit de twintigste eeuw, verrast de Belgisch-Colombiaanse Isabelle Lopez-Ochoa met het nieuwe Ecdysis.”

“Chronicle van Martha Graham steunt volledig op dans en toont het medium in al zijn facetten. Alleen en in groep stellen de danseressen zich krachtig op in een choreografie die wervelend is, maar tegelijk strak. Deze danseressen zijn geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.”

“De 44-jarige choreografe [Lopez-Ochoa] liet zich alvast niet intimideren en stelde met Ecdysis een geheel eigen zienswijze op klassiek ballet voor. De choreografe gebruikt weliswaar de klassieke technieken, zoals het dansen op spitsen, maar het totaalbeeld oogt erg modern.”

“Hope pakt uit met sterke stukken van sterke vrouwen in moeilijke tijden. Het mag duidelijk zijn: in de dans is er nog hoop.”

"Ballet Vlaanderen ontroert in ‘Café Müller’"

“In de uitstekende uitvoering van Ballet Vlaanderen wordt vooral duidelijk dat dansers – verrassend is dat niet – veel subtieler kunnen schakelen met hun fysieke expressie. Wat bij De Warme Winkel overhelde naar het groteske en de lading verloor, houdt in de voorstelling van de Vlamingen zijn ontroerende zeggingskracht. Joëlle Auspert bijvoorbeeld, weet het gevoel van machteloosheid van de aandoenlijke, onophoudelijk nerveus ronddrentelende vrouw geloofwaardig te belichamen. En de beklemming van de telkens mislukkende omhelzing van Nancy Osbaldeston en Laurie McSherry-Gray neemt, met het tempo van de herhaling, toe in plaats van af.”

Lees meer

Interview met Annabelle Lopez Ochoa

“Ik wilde geen politiek geladen choreografie maken. Zelf laat ik me graag inspireren door dieren. Van de bootvluchtelingen leg ik een link naar de eerste dieren die ook vanuit het water ter land kwamen. Ook zij hadden tijd nodig om zich aan te passen aan hun nieuwe omgeving. Door de eeuwen heen is ook de mens meermaals verhuisd op zoek naar een betere toekomst. De dansers spiegelen zich aan reptielen die langzaam hun harnas afwerpen om zich met sprongen de lucht in te werken.”

“Als choreografe werd ik later verliefd op de gedegen techniek uit het klassiek ballet. Ik gebruik de bewegingen uit dat genre, maar ga er minder zoetsappig mee om. Om de klassieke regels uit te rekken, observeer ik de gedragingen van dieren. Bij mij is klassiek ballet geen sprookje, ik zie het graag wat dierlijker.”

"Ontpoppen tot vluchteling"

“Vier leden van de originele cast stonden de dansers van Ballet Vlaanderen bij om de choreografie [Café Müller] onder de knie te krijgen. Met succes. Je kan niet anders dan met een krop in de keel kijken. De lege stoelen op het podium. De wanhoop en eenzaamheid van de dansers. Liefde die omslaat in agressie. Soms in stilte, soms op muziek van barokcomponist Henry Purcell. Treurnis verheven tot een feest voor oog en oor.”

“Helemaal anders maar op zijn manier even krachtig is 'Chronicle' van Martha Graham. Ze creëerde het driedelige werk in 1936 als een aanklacht tegen de oorlogsdreiging en het fascisme. Een soldaat zie je niet op het podium. Maar de suggestie is fenomenaal. Onschuldige ballerina's met de panache van agressieve militairen.”

“Met 'Hope' bewijst Ballet Vlaanderen dat klassiek ballet al net zo opwindend kan zijn als hedendaagse dans. Beter kan je een seizoen niet afsluiten.”

Lees meer

"Een aanrader" ★★★

Café Muller van Pina Bausch uit 1978 toont bovenal onthechting: een verblind meisje dat na veel gestruikel over caféstoelen de liefde vindt, maar ook de andere kant van de medaille leert kennen - er zijn scènes waarin zij en haar geliefde elkaar tegen de muur gooien. De doffe klappen maken het heftig. Chronicle, de hernieuwde dansinterpretatie van Martha Graham, oorspronkelijk gecreëerd in 1936, is een pak klassieker opgevat, maar zeker niet minder mooi. De choreografie zit zo strak dat je niet weet waar kijken als de vrouwelijke krijgers het slagveld betreden met niets meer dan lijf en leden.”

“Een aanrader voor zowel dansliefhebbers als mensen die haast nooit dans zien, maar de kunstvorm wel in al haar facetten willen leren kennen.”

Interview met Annabelle Lopez Ochoa

“In het klassiek ballet worden vrouwen nog altijd in een onderdanige positie gehouden. Vrouwen moeten in het rijtje passen, mannen - al uitzonderlijker in het ballet - mogen hun persoonlijkheid laten zien. Een klassieke ballerina praat niet, ze volgt bevelen op. Dus zal ze niet gauw evolueren tot choreografe.”

“Ik hou van de techniek van klassiek ballet. Maar het is aan vernieuwing toe. In zowat elk stuk worden vrouwen als hulpeloze wezens of prinsessen neergezet. Of als heksen. Waar zijn de complexe bitches? Frida Kahlo en Lady MacBeth? Voor Les Grands Ballets Canadiens maak ik een 'Godfather'-adaptatie met als hoofdpersonage een vrouw. We moeten de complexiteit van de vrouwen én mannen in de huidige maatschappij durven te tonen. Die balletten wil ik maken. Klassiek en hedendaags. Een cocktail, zoals ik.”

Lees meer

‘Ik wil het mooie Midden-Oosten laten zien’

“Ik vind het even verrijkend om met Beyoncé te werken als met de dansers van Ballet Vlaanderen of van mijn gezelschap Eastman. Ik hoop echt dat mensen zo naar dans én naar de wereld willen kijken: met openheid, met de sierlijkheid van een Arabische letter, niet met de onbewogenheid van een drukletter.”

Hope bestaat uit een wereldcreatie van Annabelle Lopez Ochoa, Café Müller van Pina Bausch én Grahams Chronicle, een stuk uit 1936 vol expressieve bewegingen. Het was een aanklacht tegen het fascisme en toont de levenskracht van een rouwende, dolende vrouw. Vandaag is het ook een aanklacht tegen wat in Europa gebeurt: hoe we ons verstoppen achter het begrip ‘migrant’ om de vluchtelingencrisis te negeren. Wat ik daaraan kan doen als kunstenaar? Als kunstenaar moet je met jezelf bezig zijn. Dat kan alleen als de overheid het toelaat. Als ze dat niet tolereert, worden ook de rechten en vrijheden van de andere burgers ingeperkt. Dat maakt kunstenaars tot de graadmeters van de democratie.”

"Twee jaar zwoegen voor 'Café Müller'"

“Als enige dansgezelschap ter wereld mag Ballet van Vlaanderen vanaf mei het iconische Café Müller van de overleden Pina Bausch opvoeren. Opvallend, want de rechten op het werk van de beroemde choreografe worden al jaar en dag uitermate streng bewaakt.”

“Bovendien, zegt hij [Sidi Larbi Cherkaoui], blijft Café Müller met thema's als de strijd tussen man en vrouw, leegte en een zoekende samenleving, relevant en brandend actueel. De voorstelling past ook perfect bij de richting die de artistiek leider van Ballet van Vlaanderen volgt: spelen met gangbare opvattingen over klassiek ballet en hedendaagse dans. Weg van de hokjes. Net op dat vlak was Bausch zo revolutionair. "Ze mixte disciplines en liet ze tegelijk ook los. En ze ging terug naar de essentie, stelde elke beweging in vraag."”

Lees meer

"Ballet Vlaanderen krijgt als eerste de rechten op Pina Bausch' meesterwerk Café Müller"

“Het lijkt erop dat Sidi Larbi Cherkaoui legendarische deuren opent voor Ballet Vlaanderen. Na Boléro van Maurice Béjart vorig seizoen, haalt Ballet Vlaanderen opnieuw een iconisch werk naar Antwerpen en Gent.”

“Als enige dansgezelschap ter wereld mag Ballet Vlaanderen het beroemde Café Müller van Pina Bausch dansen. Een wereldprimeur. Café Müller is het meest gevierde werk van de Duitse choreografe Pina Bausch (1940 - 2009) die een van de meest invloedrijke choreografen van de twintigste eeuw was.”

Lees meer

"Ballet Vlaanderen danst Pina Bausch"

“Café Müller dateert van 1978 en vestigde de reputatie van Pina Bausch als bruggenbouwer tussen theater en dans. In het korte stuk vechten mannen en vrouwen om elkaars aandacht, in een decor van omvallende stoelen.”

Lees meer

"Ballet Vlaanderen verwerft rechten "Café Müller""

“Na "Boléro" van Maurice Béjart vorig seizoen, haalt Ballet Vlaanderen opnieuw een iconografisch werk binnen de dans naar Antwerpen en Gent. "Café Müller" van Pina Bausch is tot nog toe enkel uitgevoerd door Tanztheater Wuppertal, het dansgezelschap van de intussen overleden Duitse choreografe Pina Bausch. Ballet Vlaanderen is het eerste dansgezelschap dat de toelating krijgt om het werk uit te voeren.”

Lees meer

Terug