‘In de vierde opvoering werd ik – in het laatste bedrijf – getroffen door de ongerechtigheid van deze ongehoorde prestatie. Ik riep: dit is de laatste uitvoering van Tristan en het mag nooit meer op- gevoerd worden.’ Deze woorden schreef Richard Wagner na de vierde uitvoering van zijn meesterwerk Tristan und Isolde. Na lang aandringen door de componist zelf én door koning Ludwig II zong het bejubelde maar uitgeputte echtpaar Ludwig en Malvina Schnorr von Carolsfeld een vierde en laatste keer de titelrollen, wat een buitengewone krachtinspanning vergde. Ludwig zou enkele weken later plots sterven, Malvina zou nooit meer een bühne betreden.

Niet alleen door de uitzonderlijk aangrijpende muziek maar ook door de legendarische ontstaans- en opvoeringsgeschiedenis van Tristan und Isolde, weet deze compositie als geen andere de fascinatie van een operapubliek op te wekken. Isoldes slotnummer, waarin ze de dode Tristan aanschouwt, is een iconische sterfscène en tegelijkertijd een bijna analytische beschrijving van haar eigen perceptie: wat ze voelt, wat ze ziet, wat ze hoort.


In een reeks performance-installaties in de Gentse Opera onderzoeken de Duitse kunstenaars Philine Rinnert en Johannes Müller door middel van akoestische en visuele experimenten en vanuit operahistorische artefacten, gesprekken met wetenschappers, artsen, zangers, gepassioneerde operafans en operatwijfelaars de onovertroffen aantrekkingskracht van Wagners sublieme opera.

Liebestod

Beeld: Tim Coppens

Ontdek het team

Verwittig mij

Laat je e-mailadres hier achter en we herinneren je via e-mail wanneer de ticketverkoop voor deze productie van start gaat.