Een man en een vrouw staan tegenover elkaar. Langzaam bindt hij haar weelderige rokken op. Hij knielt, trekt haar schoenen uit, zet ze naast elkaar op het warmkleurige rococoparket. Haar haren knoopt hij los. Plots strekt zij haar been uit en initieert zo een melancholische pas de deux. De twee cirkelen om en over elkaar heen, zoeken elkaar op en nemen weer afstand. Is dit een liefdesspel of een krachtmeting?      

Bovenstaande scène speelt zich af op de klanken van Ch’io mi scordi di te, getekend Wolfgang Amadeus Mozart. Het is een van de tableaus uit Mozart / Concert Arias, de Rosas-productie waarmee Anne Teresa De Keersmaeker in 1992 het Festival d’Avignon verblufte. Vandaag mogen de dansers van Opera Ballet Vlaanderen die choreografische mijlpaal aan hun repertoire toevoegen.

Mozarts concertaria’s, veelal geschreven voor bevriende zangeressen, zijn als miniopera’s: stuk voor stuk bevatten ze het concentraat van zijn theatergenie. Staat de liefde steevast centraal, dan toont die al haar gezichten – van de gelukzaligste glimlach tot de wrangste grimas.

Net als Mozart laat De Keersmaeker iedere aria anders dansen. In een intiem decor gaan dertien dansers en drie zangeressen diverse allianties aan. Nu eens schaduwen hun bewegingen die van de piano of het orkest, dan weer is de stem een leidraad. Hier en daar wordt geknipoogd naar Mozarts leven en liefdes.  En soms gaat alle logica vrolijk overboord.

Mozart / Concert Arias.

Beeld: Tim Coppens

Ontdek het team

Verwittig mij

Laat je e-mailadres hier achter en we herinneren je via e-mail wanneer de ticketverkoop voor deze productie van start gaat.